“Moederschap was voor mij belangrijker dan de prins op het witte paard”

MOederschap The Single Mama Marjolijn fabmama

Op 31 december 2014, net voordat de klok twaalf uur sloeg bedacht ik me dat ik mijn leven drastisch wilde veranderen. Dat heb ik gedaan. Een jaar later beviel ik van mijn dierbaarste bezit. Mijn allerliefste Mick is nu alweer een jaar. Voor mijn werk reisde ik de hele wereld over, maar de reis naar het moederschap was de meest indrukwekkende van mijn hele leven. Deze avontuurlijke tocht deel ik de komende maanden op fabmama.nl, maar wil ik ook zeker hier met jullie delen. 

Misschien heb ook jij die kinderwens en heb je net als ik geen man. Ik hoop echt dat je dan wat hebt aan mijn verhaal. De komende weken neem ik je mee vanaf het moment dat ik de beslissing maakte om er alleen voor te gaan, tot aan de geboorte van mijn zoon.

Je mag best weten dat ik van nature erg romantisch ben. Ik ben er nog zo een die gelooft in échte liefde. Maar ik heb ook zelf moeten ondervinden dat je het in de liefde niet altijd zelf kunt bepalen. Hoe graag je ook zou willen, niemand heeft het in de hand als je partner besluit dat een vrouw veel te weinig is voor hem. Dat is een pittige les die ik heb moeten leren en ik ook echt van bij heb moeten komen. Dat was het moment dat ik mannen helemaal had afgezworen. Niemand was meer te vertrouwen in mijn ogen.

Een man of een kind?

Het vertrouwen kwam weer een beetje terug toen ik mijn laatste vriend tegenkwam. Veel mensen vonden ons een reuze interessant stel en we zorgden voor de nodige gespreksstof want hij was behoorlijk wat ouder dan ik. Iedereen had wel een mening over ons. Ik heb me daar nooit veel van aangetrokken. We hielden van elkaar en dat was het belangrijkste. Het leeftijdsverschil heeft alleen wel altijd tussen ons in gestaan. Ik wilde dat niet, maar hij voelde zich continu schuldig. Vond dat hij me afremde en dat ik door hem mezelf essentiële zaken, zoals het moederschap, ontzegde. Hij vond mij altijd een geboren moeder, zei hij.  We hebben uiteindelijk besloten om als… jawel… ‘vrienden verder te gaan’.

Ineens waren er weer een paar jaar verstreken en was het ineens  die bewuste oudejaarsavond in 2014. Wat het precies is geweest weet ik niet, maar het is voor mij nog steeds een bijzondere datum. Ik was bij mijn ouders, hief het champagneglas en zei: Cheers to 2015!” Wat niemand wist was dat ik in mijn gedachten al bij het moederschap en mijn kindje was. Ik wilde dit mijn hele leven zo graag. Het was voor mij onvoorstelbaar dat deze diepste wens aan mij voorbij zou zijn gegaan. Ik ben me na de feestelijkheden direct gaan verdiepen in de mogelijkheden.

Shoppen voor een donor

Ik heb niemand verteld over mijn plannen totdat ik me volledig in had gelezen en exact wist hoe ik het kon realiseren. Allereerst kwam ik bij dure klinieken in Nederland terecht. Hier werd ik ondergedompeld in mooie verhalen. Een intakegesprek zou me al geld gaan kosten, de wachtrijen waren enorm. Het zou een proces gaan worden van jaren. En de verzekering? Die vergoedde natuurlijk niets. ‘Ik bedacht me dat dat ook anders zou moeten kunnen. Ik las in de Volkskrant over de grootste spermabank ter wereld Cryos in Denemarken. Even Googlen en ik belandde op een eigentijdse site terecht.

Allerlei filmpjes kwamen me tegemoet. Mijn grote wens werd eigenlijk verwoord in ieder afzonderlijke filmpje. Hier moest ik zijn en ik ben direct gaan bladeren door donorprofielen. Ik las de succesverhalen en zag babyfoto’s. Het woord ‘rietje’ was ineens niet meer voor de ranja. Al snel kwam ik erachter dat er verschillende typen zaad beschikbaar waren. Deze heb je nodig voor de verschillende vormen van bevruchting. Van IVF tot IUI  (intra -uteriene inseminatie) en van gewassen tot ongewassen zaad. Heel plastisch eigenlijk, maar er ging een wereld voor me open. Deze hele organisatie was zo open, eerlijk en duidelijk en dat past heel erg goed bij mij. Dit voelde goed. Ik kon met een paar clicks gewoon een rietje zaad bestellen. Dit vervolgens in laten vliegen wanneer ik het nodig had en ik kon alles zelf thuis uitvoeren. Ik dacht prompt aan The Switch met Jennifer Aniston en Jason Bateman. Jennifer organiseerde daarin een ‘ bevruchtingsfeestje’ voor intimi. De inseminatie deed ze met een heuse ‘turkey baster’. Dat is zo’n heel groot pipet  die ze in november altijd gebruikte om haar Thanksgiving turkey sappig te houden in de oven. Zo grappig!

Op naar het moederschap met temperaturen en testjes

De site van Cryos gaf me inzicht in wat er mogelijk was. Ik kon dus alles gewoon zelf doen. Een doe-het-zelf pakketje en hupsakee. Ik zette voor mijzelf op een rij wat er allemaal moest gaan gebeuren. Geld, dat had ik zeker nodig want ook al was dit voordeliger dan in de Nederlandse klinieken, het proces kost veel geld. Sparen dus!  Het invliegen is eigenlijk het duurst, je betaald gewoon letterlijk een retourvlucht Denemarken-Nederland. Timing was ook cruciaal. Dus de volgende stap was mijn ovulatie in kaart brengen. Ik schreef al eerder over mijn Clearblue tests, deze zijn echt super fijn. Ook errug prijzig, maar ach alles kostte toch al een bak geld. Ik had ook kunnen temperaturen, maar ik ben zo’n type die dat continu vergeet. Maandelijks spoorde ik iedere 28 dagen een eisprong op. Ik was er klaar voor: ik had een regelmatige cyclus en wist precies wanneer ik m’n eisprong had.

Het volgende deel van mijn avontuur lees je over twee weken.

One Reply to ““Moederschap was voor mij belangrijker dan de prins op het witte paard””

  1. […] Mama steekt niet onder stoelen of banken dat ze gek is op de printjes. Voor Mick én mijzelf. Mijn luipaardprint-winterjas ga ik missen als hij de kast in gaat. Dat wordt goedgemaakt met loads of animal prints voor Mick. […]

Geef een reactie