Weg met die taboes!

Mensen hebben vaak medelijden met alleenstaande ouders. Alleen het woord ‘alleenstaande’ klinkt eigenlijk al treurig. Single klinkt veel frivoler, maar betekent in essentie hetzelfde dus ook al ben ik Nederlandse, ik gebruik gewoon het woord single in mijn blog.

Dat grote vraagteken
In deze wereld wordt er neergekeken op single ouders, men heeft medelijden met ons en je bent voor je gevoel altijd direct een uitleg verschuldigd aan iedereen over het hoe en waarom. Belachelijk eigenlijk, want je vraagt getrouwde ouders ook niet hoe ze een kind hebben gekregen en of dat makkelijk ging en hoe het exact in zijn werk is gegaan.

Mijn leven is heerlijk
Ik vind dat de kijk op single ouders een makeover moet krijgen. Wij als single ouders hebben er zelf al geen problemen mee, laat staan dat anderen dan wel de behoefte voelen om dat te hebben. Het moet maar eens klaar zijn met de meelijwekkende blikken. Ik vind het heerlijk hoe ik leef nu. Ik wist heel bewust voor welk leven ik begin 2015 koos. Ik vind dat het moet veranderen, omdat het single moederschap met stip op een komt voor wat betreft de mooiste ervaring die ik ooit heb mogen meemaken en de beste beslissing die ik ooit heb gemaakt.

Trots
Single moeder is, vind ik, iets om trots op te zijn. Het geeft me een gevoel dat ik de hele wereld aankan, het geeft me kracht en doorzettingsvermogen. Het laat me intens genieten van alle kleine momenten. Wat maakt het in vredesnaam uit hoe het gezinsleven eruit ziet zolang er van het kind gehouden wordt, het kind gezond is en goed op gevoed wordt? Er is geen goed of fout in hoe je je gezin inricht.

Uitdaging? Kom maar op!
Het leven als single moeder gaat gepaard met uitdagingen en die zijn af en toe best pittig. Maar het zou dom zijn om je slechts te focussen op die uitdagingen want dan maak je het jezelf onnodig moeilijk. Je weet als moeder, single of niet,  nooit wat je te wachten staat met de komst van je eerste kindje. Daarom wil ik nu juist niet die focus leggen op de uitdagingen, maar op alles wat het moederschap zo geweldig maakt.

Anders dan anders
Ik weet dat ik een leven heb dat buiten ieders comfort zone is. Mensen vinden dat vreemd, of apart of er zou waarschijnlijk wel iets aan mij mankeren. Dat is wellicht zo haha, maar nee, ik heb ook mijn jaren met relaties achter de rug. Ik heb intens gehouden van en ben verschrikkelijk bedrogen. En door al die ervaringen heb ik mezelf geleerd prioriteiten te stellen in dit leven. Ook al zeggen mensen: ‘Je bent nog hartstikke jong’, feit is dat ik 36 ben, ik eigenlijk al veel eerder moeder had willen zijn en dat op korte termijn dat ideale gezin er gewoon niet inzat. Dus mijn prioriteit lag bij mijn kinderwens.

En nu?
Het moment dat ik erachter kwam dat ik zwanger was, werd ik heel benauwd. ‘Het is nu echt! Het gaat gebeuren. Kan ik het echt wel?’, dacht ik. Dat werd afgewisseld met een ontzettend onwerkelijk en blij gevoel en ik wist dat het van nu af aan ik en de baby zou zijn, ik en de baby tegen de rest van de wereld! En ik geniet met volle teugen van alle eerste ervaringen als moeder.

Dierbare momenten
Mick wordt over twee weken een jaar. Ik zie hem dagelijks sprongen maken in zijn ontwikkeling, in zijn voorkomen en gezichtsuitdrukkingen. Ineens zie je dat koppie boven de box uit en staat hij daar heel trots en pies je als moeder bijna in je broek van blijdschap en joel je de raarste kreten. En vaak kijk ik naar hem en denk ik: ‘Wow, je bent er echt en je bent echt van mij!’ Ik hou zo vreselijk veel van dit kleine mannetje en ben zo trots op hem, maar ook op mezelf dat ik hem heb mogen krijgen, dat we elkaar hebben gevonden.
Op dit moment is hij ziek, hij zit alweer aan zijn derde antibioticakuur van het jaar. Lang leve de kinderopvang zullen we maar zeggen. En dan smelt ik als hij zich zo aan me vastklampt en me heel hard knuffelt. Normaal is hij altijd een wildebras en een deugniet, maar nu rekent hij op mij, zijn moeder, hij rekent erop dat ik voor hem zorg. En dat doe ik iedere seconde van elke dag met liefde.

Eerlijk hoef ik niet te delen
Het grootste voordeel aan dit solo optreden als moeder is dat ik Mick nooit hoef te delen. Mick en ik zullen er altijd zijn voor elkaar. Natuurlijk trekt hij ooit de grote boze wereld in, maar voorlopig zijn en blijven we samen. Een op de drie huwelijken lopen stuk en stellen maken vechtscheidingen door. Kinderen worden verdeeld tussen hun ouders. Soms harmonieus, soms ook niet. Ik heb het van dichtbij meegemaakt en je kind delen op die manier is een van de ergste dingen die je als ouder kunt meemaken. Gelukkig ligt het bij ons vast dat dit nooit zal gebeuren. Ik neem iedere ontwikkeling van Mick 100% in me op, ieder woordje, stapje, tandje, lachje en vieze luier: it’s all me! And I am proud of it!

Geen aanval
Dit pleidooi voor single moeders is niet om jou weg te jagen bij je partner. Het is geen reclame uiting voor de spermabank het is ook zeker geen aanmoediging om je zo snel mogelijk te laten bezwangeren. Het was voor mij een logische stap, bewuste keuze, maar iedereen moet doen waar hij of zij zich prettig bij voelt. Wat ik in deze tekst eigenlijk alleen maar teweeg wil brengen is het begrip voor situaties zoals die van mij. Of gezinnen met twee vaders of twee moeders, trust me wij genieten en hoewel de meeste reacties die ik in mijn nabije omgeving heb gekregen meer in de trant van ‘Wat stoer! en ‘Het past bij je’ waren, het komt nog bijna dagelijks voor dat ik mensen bijna zie denken: ‘Hoe zit dat met haar? Gescheiden? Man overleden?’

Applaus voor moeders
Dit is een ode aan moeders. Single moeders: jullie zijn geweldig! Je doet het fantastisch en kijk eens naar je kleintje(s) wat een beloning! Ons leven is toch fabulously awesome of niet? Geniet van ieder moment, want als je dat niet doet vliegt die kostbare tijd voorbij. Tijd die je nooit meer terugkrijgt. Twijfel je net als ik een jaar geleden of je de sprong moet wagen? Ik hoop dat je wat aan dit stuk hebt, want ja je kan het! Het ergste wat er is is er achterkomen dat je te laat bent terwijl je eigenlijk zo graag wilde. Denk niet: ‘Had ik maar…’ want dan ben je al te laat.

Geef een reactie